zioła wywołujące poronienie

Podstrony

Troszkę prywatności w sieci

Temat: [ciąża] Dieta kobiety w ciąży

Jeanne, co z tym rumiankiem, bo podałaś go w bezpiecznych i niebezpiecznych? Ja czytałam, że raczej jest zalecany.
Celia , celowo podałam te dwie wersje listy ziół.Chyba nie ma w tej kwestii jednoznacznych zaleceń lub przeciwwskazań.Jedni twierdza tak , a inni inaczej.Myślę , że w tej kwestii najważniejszy jest umiar i rozwaga.Nie sadzę ,żeby po jednej filiżance czy dwóch herbaty z malin lub rumianku nastąpiło poronienie.Jednak na te zioła z drugiej listy warto uważać jednak , bo wchodzą w skład mieszanek , które mają na celu wywołanie miesiączki lub poronienia.

Zioła wywołujące poronienie:

Mięta pieprzowa
Ruta zwyczajna
Tatarak zwyczajny

Zioła wywołujące miesiączkę:

Bobrek
Bukwica zwyczajna
Bylica pospolita
Chaber bławatek
Drapacz lekarski
Kminek zwyczajny
Koper włoski
Lubczyk ogrodowy
Majeranek ogrodowy
Melisa lekarska
Nagietek lekarski
Pietruszka korzeń
Przywrotnik pospolity
Rdest ostrogorzki
Rozmaryn lekarski
Serdecznik pospolity
Szanta zwyczajna
Tasznik pospolity
Wrotycz pospolity
Źródło: life-forum.pl/viewtopic.php?t=246



Temat: "Zdrowa żywność"
O, Kitten, właśnie pisałam o tym, że aborcja to nie żadna nowość, a mnie wylogowało... Zgadzam się z Tobą. Przed naszą erą istniały skomplikowane zabiegi aborcyjne, moje prababki, cóż, przechowywały zapiski o ziołach wywołujących poronienie.. Jeśli aborcja jest przykładem upadku ludzkości, to upadli po prostu powstaliśmy
W dyskusje o aborcji jednak się nie wdaję. Spotkałam się osobiście z kilkoma sytuacjami, w których doskonale rozumiałam kobietę decydującą się na aborcję, ale już mnie kiedyś tu za to tak zrugano, że daję se spokój
Źródło: wegetarianizm.pl/viewtopic.php?t=2426


Temat: Przyprawy kulinarne

Gorczyca
Jest rośliną pochodzącą z terenów Europy oraz Azji. Należy do rodziny krzyżowych (Cruciferae). Jej nazwa związana jest z jej charakterystycznym gorzkim smakiem, który zawdzięcza synapinie - związkowi zawartemu w nasionach. Znane są różne gatunki gorczycy - gorczyca biała (Sinapsis alba), gorczyca czarna (Brassica nigra), oraz występująca w Indiach - gorczyca sarepska (Brassica juncea). Wszystkie trzy gatunki gorczycy to rośliny roczne, o niewielkich, żółtych kwiatach. Gorczyca biała dorasta do 80 cm wysokości, bujnie rośnie na ciężkich glebach gliniasto-piaszczystych. Gorczyca czarna jest wyższa i wymaga żyźniejszych gleb. Blisko z nią spokrewniona gorczyca sarepska jest nieco niższa i ma jaśniejsze kwiaty. Nasiona gorczycy sarepskiej po rozgryzieniu mają nieco gorzkawy, a potem palący smak i swoisty aromat. Nasiona gorczycy białej na początku smak słodkawo-mdły później lekko palący. Gorczyca czarna zaś ma nasiona o ostrym smaku. W przeciwieństwie do innych przypraw, są one właściwie bez zapachu.Głównymi producentami gorczycy są: Dania, Francja, Wielka Brytania, kraje Beneluxu.
Właściwości
Gorczyce zawierają olejki lotne, glikozydy, tłuszcze, białka, sole mineralne.
Zastosowanie
Gorczyca jest przede wszystkim głównym składnikiem musztardy. Musztardy są wspaniałym dodatkiem do kiełbas, tłustych mięs, gotowanych ryb, gorących i zimnych sosów oraz potraw z jaj. Ponadto nasiona gorczycy czarnej jak również i białej stosowane są do przyprawiania marynat, wędlin, maseł ziołowych, majonezów, surówek. Świetnie nadają się również do kwaszonych i konserwowanych ogórków i innych warzyw z octem. W lecznictwie ludowym wykorzystuje się promieniowanie wywołane przez nasiona gorczycy i stosuje zewnętrznie przy bólach reumatycznych (w postaci poduszek gorczycowych wypełnionych nasionami). Nasiona zachowują zdolność promieniowania przez 4 lata. Ponadto podaje się nasiona białej gorczycy przy zatwardzeniach. Zwykle przed dodaniem do potraw nasiona praży się w gorącym oleju, aby uzyskały ostry aromat. Nasiona, spożyte w większych dawkach, zwłaszcza tej czarnej, mogą uszkodzić nerki i drogi moczowe powodując krwiomocz i białkomocz, a u kobiet silne przekrwienie macicy, zaś w przypadku ciąży nawet poronienie, w końcu porażenie ośrodkowego układu nerwowego. W medycynie gorczyca dziś jest stosowana rzadziej między innymi jako środek moczopędny. Nasiona te stosowane są w chorobach przewodu pokarmowego, jako lek tak zwany śluzowy, czyli powlekający, przeciwzapalny, przeczyszczający. Wyciąg z gorczycy podaje się przy chorobach przewodu pokarmowego, takich jak przewlekłe stany zapalne żołądka i jelit, zaburzenia trawienia, zaparcia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Zewnętrznie zalecane są przy zapaleniu migdałków i gardła (do płukania). Olejek lotny tej rośliny jest podstawowym surowcem farmakologicznym. Służy do sporządzania plastrów łagodzących bóle reumatyczne i przeziębienia. Olejek gorczyczny ma różnorodne działanie, m.in. pobudza wydzielanie soku trzustkowego i żołądkowego. Działa żółciopędnie, ułatwiając trawienie pokarmów. Ma również właściwości antybakteryjne oraz obniża ciśnienie krwi. Substancja stosowana jest również do produkcji wyciągów oraz maści. Nasiona gorczyc zawierają znaczne ilości olejku tłustego (od 18 do 40 %) i surowiec ten służy też do wydobywania z niego oleju technicznego i jadalnego.
Źródło: samotni.fora.pl/a/a,288.html


Temat: KRWAWNIK POSPOLITY Achillea millefolium.
witam,

na poczatek wkleje wiesci z netu o Krwawniku, a pozniej usiade i opisze to co dzialo sie, zanim dostalam Go w Prezencie od Grey Owl.

wiesci niosą się ze strony http://druidyzm.pl , autorem tekstu jest Elwing.




Wygląd, cechy charakterystyczne i występowanie

Roślina wieloletnia, o wzniesionej, na górze rozgałęzionej łodydze, wyrastającej do 50 cm. Liście naprzemianległe, potrójnie pierzaste. Drobne koszyczki kwiatowe składają się na baldachokształtny kwiatostan. Płatki zazwyczaj białe, chociaż niekiedy przybierają różne odcienie barwy różowej. Kwitnie od czerwca do października.

Liście krwawnika wydzielają balsamiczną woń, wyczuwalną szczególnie wyraźnie rano (rosa!), we mgle, w czasie deszczu i tuż po nim. Zapach skutecznie odstrasza niektóre gatunki mrówek.

Uprawiany w średniowieczu, krwawnik jest obecnie pospolitym chwastem, występującym na całej półkuli północnej, jego siedliskiem sa przede wszystkim suche łąki i przydroża. Chętnie rośnie przy zabudowaniach. Jest rośliną azotolubną, ale nie ma szczególnych wymagań glebowych. Nasiona są dostępne w sprzedaży wysyłkowej, między innymi tutaj.
Surowiec, skład chemiczny i działanie
celów leczniczych zbiera się koszyczki kwiatowe (wyłącznie z biało kwitnących roślin, rosnących w miejscach nasłonecznionych) i górną część ziela (około 10 cm). Należy je suszyć szybko, w cieniu, jeżeli w suszarni, to w temperaturze nie wyższej niż 35-40 stopni C. Surowiec zawiera głównie olejek eteryczny, a w nim proazuleny i furanokumaryny, a także flawonoidy, gorycze, garbniki i dużą ilość soli mineralnych. Ma działanie hemostatyczne (hamuje krwawienia), rozkurczowe, przeciwzapalne, łagodzi wzdęcia.

Zastosowanie lecznicze i dawkowanie
Krwawnik bywa stosowany w krwawieniach z układu pokarmowego, szczególnie przy wrzodach żołądka i jelit oraz hemoroidach. Jego rozkurczowe działanie na mięśnie gładkie może znaleźć zastosowanie w łagodzeniu skurczów dróg moczowych i przewodu pokarmowego. Wspomagająco można go stosować również w nawykowych zaparciach, przy braku łaknienia, zaburzeniach trawiennych i wzdęciach. Zewnętrznie stosuje się okłady i kąpiele łagodzące procesy zapalne.

Zazwyczaj używa się naparu z dwóch łyżek ziół na 1/4-1/3 litra wody. Napar należy pić niesłodzony, dwa lub trzy razy dziennie, całą szklankę. Do użytku zewnętrznego stosuje się podwójna dawkę (cztery łyżki na podaną wyżej ilość wody).

Napar z mieszanki dwóch części krwawnika z jedną częścią ziela rdestu ostrogorzkiego i jedną częścia kory kasztanowca jest zalecany przy hemoroidach. Przy wszelkiego rodzaju awitaminozach zaleca się picie na czczo dwóch lub trzech łyżek osłodzonego miodem i rozprowadzonego mlekiem świeżego soku z ziela krwawnika. Przy skłonnościach do poronień należy trzy do czterech razy dziennie pić pół szklanki naparu z ziela krwawnika (dwie części), ziela rdestu ostrogorzkiego (1 część i tasznika (1 część). W przewlekłych zaparciach stosuje się odwar z równych części ziela krwawnika, ziela bratka, ziela drapacza, kwiatu rumianku, korzenia biedrzeńca, kory kruszyny i liścia mięty. Przy związanych z menopauzą uderzeniach gorąca i nagłych potach można zastosować odwar z czterech części ziela krwawnika, dwóch części ziela srebrnika, trzech części ziela dziurawca, dwóch ziela tasznika i jemioły i jednej kłącza kozłka (waleriany).

Napar z dwóch części ziela krwawnika i po jednej części kłącza tataraku i sproszkowanych nasion kozieradki przeciwdziała tak zwanej przedwczesnej impotencji, występującej przed 60 rokiem życia.

Zastosowanie magiczne
Ze względu na silny aromat, krwawnik jest związany z żywiołem Powietrza. Z powodu zawartości cyny wiąże się go z Jowiszem. Według greckiej mitologii, wyrósł z rdzy zeskrobanej przez Achillesa z jego włóczni (stąd nazwa). W języku kwiatów oznacza wojnę lub leczenie. Ze względu na łagodzenie stanów zapalnych skóry uważa się go za roślinę poświęconą Wenus.

Krwawnik jest przede wszystkim stosowany w celach dywinacyjnych. Jego wysuszone łodygi pierwotnie były "materiałem" chińskiej wróżby I Ching. Jest też dobrym składnikiem pastylek sprowadzających sny, a także wróżebnych herbat i kadzidełek. Bywa stosowany jako wzmocnienie zaklęć miłosnych i ochronnych, mówi się, że palenie ziela wywołuje wizje węży. Jest podstawową rośliną w wiedźmowych ogródkach ziołowych. Posadzony w ogrodzie ma wspomagać odporność jego otoczenia na ataki magczne. Uważa się, że zaszycie w ubraniu łodyg krwawnika daje odpornośc przeciwko przeziębieniom i chorobom zakaźnym.
Źródło: polana.fora.pl/a/a,742.html


Temat: Jak wygląda aborcja?
metody aborcji


Metody przed zagnieżdżeniem

Określa się tym mianem środki, które doprowadzają do aborcji przed zagnieżdżeniem się zapłodnionej komórki. Dla części osób nie są to metody aborcyjne a antykoncepcyjne. Należą do nich: hormonalna antykoncepcja doustna (zwłaszcza preparaty jednoskładnikowe), wkładka wewnątrzmaciczna oraz tzw. "antykoncepcja kryzysowa", czyli pigułki po stosunku - do 72 godzin (morning-after pills).

Metody po zagnieżdżeniu

Określa się tym mianem środki które doprowadzają do aborcji po zagnieżdżeniu się zapłodnionej komórki. Są to:

* aborcja farmakologiczna, tzw. regulacja miesiączki, leki RU-486, Mifeprex, Methotrexate
* rozszerzenie szyjki macicy i aspiracja (odessanie pod ciśnieniem) lub wyłyżeczkowanie płodu (możliwa w 6-12 tygodniu ciąży),
* aborcja w drugim trymestrze (12-22 tydzieą ciąży) polegająca na wywołaniu akcji skurczowej
* tzw. wczesne cięcie cesarskie.

W zależności od etapu ciąży stosowane są różne metody. Na najwcześniejszym etapie (do dziewiątego tygodnia) zwykle podaje się kobiecie serię środków chemicznych wywołujących poronienie. Chemiczna aborcja (aborcja farmakologiczna) jest używana w 10 % wszystkich aborcji przeprowadzanych w Stanach Zjednoczonych i w Europie. Używany jest lek dwuskładnikowy. Dawka pierwsza zawiera lek niszczący lub deformujący zarodek, dawka druga powoduje skurcze macicy i wydalenie produktów ciążowych. Dawka pierwsza zawiera metotreksat lub mifeproston, druga dawka zawiera prostaglandyny w postaci mizoprostolu lub gemeprostu). Mizoprostol jest używany w USA a gemeprost jest używany w UK i w Szwecji. Leki te są skuteczne w pierwszym trymestrze ciąży. Gdy użyte w pierwszych 49 dniach ciąży, 92% kobiet przechodzi poronienie bez konieczności interwencji chirurgicznej. Mizoprostol lub metotreksat mogą być użyte pojedynczo, ale mają niższą skuteczność i na poronienie trzeba czekać do 2 tygodni. W wypadku użycia łatwo dostępnego metotreksatu, dochodzi to poważnej deformacji płodu. W 8% wypadków, gdy farmakologiczna aborcja nie wywołała wydalenia produktów ciążowych, aborcja wymaga dodatkowej interwencji chirurgicznej.

Na dalszych etapach stosuje się rozmaite połączenia metody podciśnieniowego opróżniania macicy z mechanicznym zniszczeniem zarodka/płodu i usunięciem jego resztek. W nieco bardziej zaawansowanej ciąży często stosowane jest rozczłonkowanie żywego płodu za pomocą szczypiec chirurgicznych.

W ostatnim trymestrze używana jest zazwyczaj metoda wywołania przedwczesnego porodu lub niszczącego płód odpowiednika metody cesarskiego cięcia. Płód jest najczęściej uśmiercany wewnątrz macicy, przed rozpoczęciem właściwej operacji. W metodzie aborcji przez tzw. "poród częściowy", nogi i tułów żywego płodu wydobywane są na zewnątrz, podczas gdy głowa pozostaje w kanale rodnym. Płód jest zabijany poprzez wbicie z tyłu głowy w rdzeą kręgowy otworu szczypcami chirurgicznymi, po czym w celu ułatwienia jego wydobycia na zewnątrz (zmniejszenie obwodu czaszki), przez ten otwór za pomocą próżniociągu odsysany jest mózg. Metoda ta, legalna w USA od 1973 została zakazana w kwietniu 2007[1].

Do późnych aborcji stosowane jest również wstrzykiwanie zasadowego roztworu soli do worka owodniowego powodujące uśmiercenie płodu. W wyniku aborcji metodą wstrzyknięcia roztworu soli stosunkowo często dochodzi do urodzenia żywego, zdolnego do przeżycia płodu. W USA żyje co najmniej kilkanaście osób urodzonych w wyniku nieudanej aborcji tą metodą, z których najbardziej znaną jest Gianna Jessen, obecnie działaczka ruchu pro-life.

Wszystkie powyższe metody aborcji wykonuje się bez znieczulenia płodu, który ze względu na rozwój układu nerwowego być może odczuwa ból - badania nad rozwojem układu nerwowego wskazują, że odczuwanie bólu przez płód pojawia się dopiero w III trymestrze ciąży[2]. Ewentualnie znieczulana jest tylko matka.

Metody tradycyjne zwane bywają spędzaniem płodu, stosowane przez znachorów oraz przez same kobiety lub ich partnerów, polegają na podawaniu mniej lub bardziej trujących ziół, długotrwałym podskakiwaniu czy biciu po brzuchu ciężarnej. W skrajnych przypadkach zdarzały się przypadki rodzenia do klozetu


Wikipedia/google się kłania
To ostatnie zdanie jest makabryczne, nie bardziej niż sama aborcja
Źródło: pogadajznami.pl/viewtopic.php?t=3098




Powered by MyScript